ช่วงนี้กำลังปั่นงานให้กับนายจ้างบริษัทหนึงอยู่ จากที่ตกลงกันว่าจะใช้เวลาในการส่งต้นฉบับประมาณ 2 อาทิตย์ ไปๆ มาๆ นี่ก็จะปาไปอาทิตย์ที่ 3 แล้ว ทั้งๆ ที่ก็ไม่ได้เขียนเยอะ แค่ไม่กี่บรรทัด แต่ทำไมมันเคาะ พิมพ์ออกมาไม่ครบตามจำนวนบรรทัดที่ตั้งไว้สักที เขียนส่งๆ ไป สุดท้ายก็โดนตีกลับ ต้องมานั่งเขียนใหม่อยู่ดี ดังนั้นทำให้ที่ดีสุดไปก่อนจะดีกว่า
แต่อย่างไร วิธีไหน เมื่อไร อะไร ที่ทำให้พึงพอใจพอที่จะกด new message แล้ว send ออกไปอย่างมั่นใจ
มุขอะไรที่จะหยิบมาใช้ ในหัวข้อ ท่อนเปิด ท่อนปิด ยังเป็นสิ่งที่กินเวลามากเสมอ ยิ่งไปเร่งยิ่งเละ ก็เลยทดลองใช้ตามวิธีที่มีน้องที่ทำร้านอาหารเขาเคยเล่าให้ฟังมาใช้ดู เขาบอกว่าเวลาคิดจะคิดอะไรเน่าๆ ออกมา คิดแย่ๆ ออกมา คิดมาเยอะๆ ไม่ได้ไม่เป็นไร ตราบใดที่ยังไม่มีที่แย่ๆ มันก็จะไม่มีที่ดีๆ ออกมา เอาเลยๆ ก็พอได้อยู่นะ เขียนๆ ไว้หลายๆ อัน แล้วค่อยมาเลือกอีกที ทิ้งระยะความเคยชินเอาไว้สัก 1 คืน แล้ววันรุ่งขึ้นลุกขึ้นมาอ่านใหม่ ก็จะเห็นคำ ประโยคที่ไม่เข้าตาเอง
เวลาหมดพลัง ไม่น่าเชื่อว่าการเขียนทำให้เราหมดพลังได้เหมือนกัน อย่างวันไหนเขียนไปได้สัก 5-6 ชิ้น แย่ละ ไม่มีแรงคิด ทำต่อ ขี้เกียจแม้กระทั่งจะถอดเทป หาข้อมูล ต้องไปทำอย่างอื่นดูทีวี ทำกับข้าว ทำความสะอาดห้อง ช้อปปิ้ง ไปร้านหนังสือ เอาให้ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เขียนอยู่เลยแม้แต่น้อยนิด แล้วค่อยกลับมาทำใหม่ ด้วยการทำอย่างนี้นี่ล่ะเลยทำให้งานไม่เสร็จตรงตามเวลาด้วย แต่ว่าผลที่ได้มันก็คุ้มค่ากว่านะ
และห้ามเครียดเด็ดขาด ซึ่งเรามักจะเป็นเวลาที่งานไม่ตรงตามเวลาที่ตั้งไว้ บก. จะสัมผัสได้จากงานเขียน และเขาจะยิ่งเครียดกว่าเรา 2 เท่า และคนที่เครียดขึ้นเป็น 3 เท่าคือแฟนของบก. หากไม่อยากทำบาปสร้างความเครียดถึง 2 ต่อ ต้องห้ามเครียด
ฮึฮึ เลยกำหนดส่งมาแล้ว 5 วัน TT
5.24.2554
5.10.2554
โปสการ์ดถึงมานู
4.19.2554
ความคิดเห็นฉบับที่ 1
ความคิดเห็นฉบับที่ 1
ในการเขียนงาน หากเราเขียนเอง อ่านเอง ขาดผู้ชี้แนะ ส่วนควรปรับปรุงแก้ไข เราก็จะย่ำอยู่ที่เดิม และตัวหนังสือเดิมๆ โดยที่ไม่รู้ว่าดีจริงๆ หรือเปล่า ต้นฉบับเที่ยวใหญ่ในคอลัมน์เดือน พ.ค. มีพี่ผู้ผ่านตัวหนังสือมามากสละเวลาอ่านงาน และตักเตือนเรื่องการเขียน
"เขียนxxx นะ แต่ mass โครงเรื่อง และเนื้อหา xxx แต่ชั้นเชิงปรับให้เก๋เป็นผู้ใหญ่จะดีสมกับนามปากกาที่ดูฉลาดและเก๋ไก๋ ยังเขียนงานเด็กๆ อยู่ ติดแนว xxxx มากหน่อย
โดยเฉพาะเวลาตั้งหัวข้อ มันดูเชยไปนิด เขียนอย่างที่อยากเขียนดิ เขียนแบบ manoo satee น่ะ จะมีปัญหาเรื่องตั้งชื่อเรื่อง ตั้งให้หรูไปเลยตามคาแร็คเตอร์เล่ม ใช้ xxxxxxxx ไปเลยก็ได้ หรือ xxxxxxxx ไรเงี้ย ประยุกต์ดู "
ขอบคุณพี่โฟล์กที่ช่วยอ่าน ช่วยเสนอแนะอย่างทะลุถึงหัวใจคนเขียน แล้วจะไม่ทำให้ตัวหนังสือเสียหายอีกค่ะ
3.10.2554
เช้าวันนก
2.20.2554
Fullsun [no] Party

การเดินทางออกไปข้างนอกครั้งล่าสุดของเรา ภาพพระอาทิตย์กับแม่น้ำ และสะพานมิตรภาพไทย-ลาว เป็นภาพสุดท้ายที่เราเฝ้ารอมาตั้งแต่บ่าย 3 โมง เรานั่งมองน้ำในแม่น้ำโขงไหลไปเรื่อยๆ มีเรือแล่น, พาย
ผ่านไปมาเป็นพักๆ เรือขนของจากท่าเรือหนองคายไปยังท่าเรือเวียงจันทน์ โชคดีที่วันนี้พระอาทิตย์ใจดี
ปล่อยแสงออกมาเต็มที่ และกันคุณเมฆฝนให้ถอยไปห่างๆ แม้ว่าแสงเย็นจะดูเหงาเศร้ากว่าตอนเช้าสัก
หน่อย แต่เราก็ชอบที่จะแอบมองอยู่บ่อยๆ
ที่เกิดภาพ_ริมแม่น้ำโขง หนองคาย
2.19.2554
a lot rice [i] love


บางทีภาพสวย(ของเรา) ก็อยู่ใกล้เสียจนมองข้ามไปตั้งหลายเดือน
เช้าเมื่อวานหลังจากพระอาทิตย์เริ่มตื่นมาทำงาน
เราก็รีบลุกจากเตียงนอน แล้วเดินออกไปทุ่งนาใกล้ๆ บ้าน
อีก 1-2 อาทิตย์รวงในทุ่งนาจะกลายเป็นสีทอง
เพราะถูกเก็บเกี่ยวไป จนเหลือแต่เศษต้นหญ้า
ข้าว 1 รวง มีเมล็ดข้าวประมาณ 200 เม็ด
แล้วใน 1 จานพูนๆ ของเรามีจำนวนกี่เม็ดข้าวกัน...หนอ
ที่เกิดภาพ : ทุ่งนา ในจ.นครปฐม
1.14.2554
ภาพในกรอบ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)











