TeMpLe StaY : หน้าที่ 3 - กุฏิ

อินทรียสังวร >>>>>>>>>>>>

ชื่อกุฏิเข้าทีดี เป็นกุฏิที่คุณแม่บุญยงค์ แม่ชีที่ดูแลออกแบบการก่อสร้างกุฏิแต่ละหลัง, ควบคุมเดินสายท่อน้ำกุฏิแต่ละหลัง, ถอนฟันให้แมว, ตัดหางหมา นักพัฒนาและนักเทศน์ฝ่ายภิษุณีประจำวัดป่าผาลาด ด้วยจำนวนพรรษาที่บวชมาถึง 25 ปี เท่าอายุเราเลย

กุฏิที่นี่เป็นบ้านขาดย่อมสามารถอยู่ได้ไม่เกิน 2 คน ชั้นล่างเป็นใต้ถุนยกสูง ชั้นบนมี 1 ห้อง เป็นทั้งที่นอน ที่อ่าน ที่เขียน ที่ทำสมาธิ มีลานระเบียงไว้รับลม ฟังเสียงไผ่เอียดออเอียด มีแดดสาดและส่องลอดร่องใบไม้ ต้นไม้มารำไร เมื่อก้าวเท้าขึ้นบันไดไปบนกุฏิ พบไม้กวาดปลายชี้ฟ้าพิงข้างฝา ข้างๆ มีกระโถนสีแดงคว่ำอยู่

“ตกลงว่านอนคนเดียวใช่ไหม”
“ค่ะ” ตอบพี่จิ๋ว คุณแม่บุญยงค์ สั้นๆ นิ่งๆ
นอนคนเดียวก็ได้...ดังอยู่ในใจ ไหนๆ ก็ได้รับเกียรตินอนในกุฏิของท่านแม่บุญยงค์แล้ว ขอให้คุณแม่บุญยงค์ช่วยคุ้มครองด้วยละกัน
“ไม่กลัวเหรอ” พี่ผู้ร่วมเดินทางถามไถ่
“ไม่....ค่ะ นู๋เคยนอนคนเดียวบ่อยๆ” ต้องยืนยันความมั่นใจต่อไป อย่าหวั่นไหวๆ ที่บ้านหลังใหญ่กว่านี้ มีตั้ง 3 ชั้น ยังนอนได้ นี่มีแค่ 2 ชั้นเล็กกว่าด้วย ไม่น่าจะเป็นปัญหาน่า....
“อื้มม...เก่งจัง” แค่นอนคนเดียวถือว่าเก่งแล้วหรอคะพี่ นู๋ยังไม่ได้นั่งสมาธิ ฝึกจิต เดินจงกลมเลยนะคะ - -"
เอ้อ... แล้วคุณแม่ไม่อยากให้นำขนม ของกินไปทานที่กุฏินะคะ มดจะขึ้นได้ แล้วก็จะรบกวนการทำสมาธิของเราด้วย
ค่ะ... ไม่มีขนมค่ะ มีแต่น้ำผลไม้ 1 ขวด นี่เราผิดศีลซักข้อแล้วหรือเปล่าเนี่ย

ในการเดินทางมาถ่ายธรรมครั้งนี้มีผู้ร่วมเดินทางอีก 5 ท่าน คือพี่จิ๋ว-พี่ผู้แนะนำมาทำสงบที่นี่ พี่ใหม่-พี่ผู้ผ่านการเดินทางมาที่นี่แล้ว 2 ครั้ง พี่สุนีย์ – พี่ผู้ผ่านการนั่งสมาธิเดินจงกลมจากที่อื่นมาบ้างแล้ว พี่เกด – พี่ผู้เริ่มสนใจธรรมะอย่างจริงจัง พี่หลิว – พี่ผู้หยิบยื่นลูกเสาวรสให้เรา

แบ่งกันนอนเป็นคู่ๆ และแบบปลีกวิเวก ป้านู๋กับพี่จิ๋ว เลือกที่จะนอนคนเดียว พี่สุนีย์จับคู่กับพี่เกด พี่ใหม่กับคู่กับพี่หลิว

ตอนกลางวันก็ร่มรื่นดีนะ ไม่รู้ว่ากลางคืนแสงนวลเหลืองจะน่าอยู่ ร่มรื่นใจเหมือนตอนแดดออกหรือเปล่า

ป่าธรรมชาติ
มีเสียงใบไม้ต้องลม
เสียงนกร้อง
เสียงหมู่แมลง
เสียงสรรพสัตว์
เมื่อฉันไปเยือน
เสียงส่งเพิ่ม
เสียงคุย
เสียงกำไลข้อมือกระทบกัน
เสียงเดิน
เสียงน้ำที่ไหลจากขวดลงแก้ว
เสียงหายใจ
...
เสียงร้องของท้อง

Next : ศีล

TeMpLe StaY : หน้าที่ 2 - ป้า

บันทึกหน้า 2 – ป้า

“ป้าคะ หนูช่วยถือกระเป๋าให้ไหมคะ”
โอ้...ป้า
ถ้ารู้ว่าการหันหน้าพาตัวเข้าวัดเข้าวา แล้วจะมีคำนำหน้าชื่อแก่เกินวัยขนาดนี้ น่าจะรอให้อายุสัก 30 ปีก่อน แล้วค่อยมาดีมั้ย มีคนเตือนหลายต่อหลายคนแล้วเชียว ว่าระวังผี ระวังลำบาก ระวังยุง ถ้ามีซักคนบอกว่าระวังเป็นป้านะ... ก็จะเชื่อไม่มาตามคำบอกไปแล้ว
จะบ่นปาวๆไปก็สายเกินกว่าจะกลับหลังหันกลับ


ตั้งแต่เกิดมา มีแต่คนเรียก น้อง กับ พี่ หรือไม่อย่างมากก็น้า แค่น้าก็บาดไปถึงขั้วไตแล้ว แต่นับตั้งแต่วันนี้ไป (วันเสาร์) ไปจนถึงวันจันทร์ 3 วันเกือบเต็มที่เราจะกลายเป็น ป้านู๋ ๆๆๆๆ

“น้องเมย์คะ แค่พี่ได้ไหมคะ... พี่ขอร้อง”
โอกาสปลอดคน ฉวยความเงียบกระซิบเบา ๆ ขอเปลี่ยนจาก ‘ป้า’ เป็น ‘พี่’ ถือว่าช่วยผู้หญิงตัวแดงๆที่ยังไม่อยากเป็นป้าทีเถอะ แต่ดูเหมือนว่าน้องจะเคยชินกับ ‘ป้านู๋’ ไปเสียแล้ว
น้องเมย์ก็อายุได้ 12 ปี เรียนอยู่ชั้น ป.6 โรงเรียนวัดเขาน้อย มาอยู่กับคุณยายสง่า แม่ครัวประจำวัดป่าผาลา ที่ต.วังด้ง อ.เมือง จ.กาญจนบุรี

ส่วนพี่นู๋ก็อายุมากกว่าน้อง 10 กว่าปีเท่านั้นเอง
จริงๆ ก็เข้าข่าย เป็น ป้า ได้แล้วเหมือนกันนะ
แค่ป้าก็ทุกข์แล้วเนี่ย ยายนู๋!!!
เดินตามน้องเมย์ไปยังที่พัก หรือ “กุฏิ” ตามไปอย่างระแวดระวัง พร้อมกับอุปกรณ์ที่ทางวัดจัดเตรียมไว้ให้

อุปกรณ์มอบก่อนเข้ากุฏิ
1. ผ้าห่ม
2. หมอน
3. เสื่อ
4. มุ้ง
5. ไฟฉาย
6. เทียน
7. ไฟแช็ก
8. ขวดน้ำ
9. แก้วน้ำ
10. ร่ม


ก้าวลงบันไดคอนกรีตจนถึงขั้นสุดท้าย เปลี่ยนบรรยากาศเหยียบดินเหยียบก้อนหิน ทีละก้อนๆ ใช้ช่วงเท้าก้าวสั้นบ้าง ยาวบ้าง เริ่มฝึกจิต ฝึกสมาธิกันตั้งแต่มาถึงเลย ระยะทางไม่ไกล แต่หอบลง หายใจดัง
ระหว่างเดินอาจท่องไปด้วยว่า...

พลาดหนอ
เจ็บหนอ
ลื่นหนอ
ระวังหนอ

TeMpLe StaY : หน้าที่ 1 - จัดวาง

บันทึกหน้า 1 - จัดวาง


หลายอาทิตย์ก่อนการเดินทาง
ประกาศให้ทราบเกือบทั่วกันว่า.... “เราจะไปนั่งวิปัสนานะ 3 วัน 2 คืน”
ที่ไหนหรอแก
....
“จ.กาญจนบุรี”
ชื่อวัดอะไรง่ะ
“ไม่รู้สิ”
แล้วอยู่ส่วนไหนของกาญฯ
“ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าเป็นวัดป่า”

ข้อมูลแม่นปึ๊กมากมาก
แล้วเตรียมอะไรไปบ้างล่ะ



“ แว่วว่าที่นั่นมีให้แล้วหลายอย่าง เตรียมตัวกับใจไปก็พอมั้ง....”

วางงานทั้งหมดที่ค้างคาไว้ที่กรุงเทพฯ ไม่พกใส่กระเป๋าหรือติดหัวออกไปด้วย
จัดกระเป๋าเดินทาง น้องชายสุดที่รักอุปการะกระเป๋าให้ยืมมาใช้



อุปกรณ์เตรียมไม่ค่อยพร้อม T T

* เสื้อกันหนาว 1 ตัว เพราะวัดนี้อยู่บนเขาอากาศอาจจะหนาวมาก ผ้าห่มที่เตรียมไว้ให้อาจบางเกินไป ควรมีตัวช่วยเสริมไปด้วย (อันนี้ได้ใช้อยู่ กลางคืนกับรุ่งเช้าอากาศเย็น)
** ยาทากันยุง ในวัดอาจจะมียุงป่าตัวใหญ่เป้งรอยู่ ตัวเป็นตุ่มกลับมาไม่คุ้มกัน (สำหรับคนที่แพ้ยุง น่าจะพกติดไปด้วย ส่วนเรามิได้ใช้ แต่ได้ให้คนอื่นใช้)
*** หนังสืออ่านง่าย ๆ ซัก 1 เล่ม หยิบบทกวีไปอ่านซะเลย กวีนิพนธ์อ้ายชิง, ทวีปวร แปล (หยิบไปแต่ไม่ได้อ่าน หนังสือของเราจะอ่านเมื่อไรก็ได้ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สิ่งรอบตัวที่ได้เจอใน 3 วัน ไม่ได้เปิดอ่านที่ไหนก็ได้ ต้องเก็บและเปิดอ่านให้เต็มที่)
**** ชาร์ตแบตกล้องถ่ายรูปให้เต็มที่ + CF การ์ด 2 อัน + เลนส์ 28-105mm. กับ 50 mm.ก็มีอยู่เพียงเท่านี้ล่ะ (วันกลับแบตแทบจะเกลี้ยงก้อน น่าจะมีอันสำรองไปจะได้ถ่ายเต็มที่กว่านี้)
***** เสื้อ 3 ตัว กางเกง 1 ตัว ทุกตัวล้วนปราศจากสีขาว!!! (จริงอยู่วาธรรมะอยู่ที่ใจ มิได้อยู่ที่การแต่งกาย แต่หากเราสำรวมได้ตั้งแต่กาย ใจเราก็น่าจะควบคุมได้ไม่ยาก ไม่ตัองถึงขั้นแต่งเต็มชุดก็ได้ เพียงเสื้อสีขาว กางเดงสีดำ/เทา/ขาว ก็พอ)
******โปสการ์ด เขียนกลับมาหาเพื่อน (ได้เขียนส่งกลับมา ตามวันและเวลาที่เหมาะสม แต่สถานที่ส่งกลับมาเป็นตู้จม. แถวๆ ลาดพร้าวซะได้)
******* สมุดจดเล่มเล็กๆ + ปากกา (ของสำคัญจำเป็นพกติดตัวตลอดเวลา)
******** ครีมบำรุงร่างกายที่จำเป็นๆ เช่น สบู่ – ยาสีฟัน – ครีมทาตัว – โฟมล้างหน้า – ครีมทาหน้า –แป้ง – ครีมกันแดด งดน้ำหอม ที่ปัดแก้ม ทาตา ขนตา พวกเครื่องแต่งเติมให้สวย (เอาเข้าจริง ๆ ก็ลืมทานู่นนี่นั่น)
********* ซื้อหนังสือพิมพ์ไปอ่าน 1 เล่ม กรุงเทพธุรกิจ เล่มวันเสาร์ มีส่วนเสาร์สวัสดี ที่ไม่ควรพลาดอ่าน (อ่านบนรถตู้ ระยะเวลาเดินทางพอเหมาะกับความยาวของหนังสือพิมพ์)

พกมาก ก็หนักมาก
พกน้อย ก็หนักน้อย

เปลี่ยนของใช้ เป็นของประดับ

บางพกได้ใช้

บางพกไม่ได้ใช้

บางพกเอาไปใช้
บางพกก็ไม่หยิบออกมาใช้

Next page >> ป้า