ฉันสัมผัสได้ถึงความรุ่งเรือง
“One’s destination is never a place, but a new way of seeing things.” – Henry Miller
1.07.2555
1.03.2555
วันซักผ้า
หอบเสื้อผ้าที่ใส่เมื่อปีที่แล้ว
เอามาซักในปีนี้ (2012)
ตื่นมาพบว่าฟ้าใสแดดสวย
หลังจากเสื้อผ้าหย่อนลงกะละมัง
ท้องฟ้าไม่สดใส...??
ชุดชั้นใน ผ้าพันคอ เสื้อแขนสั้น-ยาว
กางเกงขาสั้น กระโปรงขายาว
ถุงเท้า ซักจนหมดแดดก็ยังไม่มา
ฟ้าคงไม่สบาย....
เอามาซักในปีนี้ (2012)
ตื่นมาพบว่าฟ้าใสแดดสวย
หลังจากเสื้อผ้าหย่อนลงกะละมัง
ท้องฟ้าไม่สดใส...??
ชุดชั้นใน ผ้าพันคอ เสื้อแขนสั้น-ยาว
กางเกงขาสั้น กระโปรงขายาว
ถุงเท้า ซักจนหมดแดดก็ยังไม่มา
ฟ้าคงไม่สบาย....
1.02.2555
pass the eyeglass forward PROJECT
I wanna give my eyeglasses to the other...
and give a smile together :)
11.15.2554
from paper -- > to postcard
ฉันคิดถึงการเดินทาง ฉันคิดถึงกลิ่นภูเขา ฉันคิดถึงทะเล ฉันคิดถึงรอยยิ้มจากคนไม่รู้จักกัน
แต่...ฉันยังอยู่ที่เดิม ฉันยังไปไหนมาไหนตามอำเภอใจไม่ได้ ฉันยังอยู่ในบ้านทุกวัน
ฉันค้นดูรูปภาพเก่าๆ ฉันเอากระดาษมารำลึกความหลัง ฉันเอาลังขนมมาเขียนข้อความ
จากกระดาษ รูปภาพ กล่องขนม กลายเป็นนักเดินทาง เข้าตู้สีแดง ไปเจอกับคุณบุรุษไปรษณีย์ แล้วไปต่อๆๆๆๆ จนถึงผู้รับ ฉันปล่อยให้เขาทั้ง 4 ออกเที่ยวไปก่อน แล้วฉันจะตามไปในไม่ช้านะ : )
10.13.2554
ระวัง! มด
เล่าเรื่อง_Manoo Satee
ภาพ_Weerawut Muangtan
เรื่อง คนละภาษาเดียวกัน
ที่มา:เด็กไทยที่ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กในต่างประเทศ
1. เบนซ์พาวิลเลียมไปเล่นกับเพื่อนข้างบ้านที่สนามหญ้าหน้าบ้าน
2. เบนซ์ก็เดินไปคุยเล่นกับเด็กข้างบ้านที่นั่งอยู่ข้างๆ วิลเลียม
3.วิลเลียมกระตุกขากางเกงเบนซ์
4.วิลเลียม-ระวังเบนจี้
5.เบนซ์-ระวังอะไรจ๊ะ
วิลเลียม-ก็ระวังมดน้อยยังไงล่ะ
6. เบนซ์ย่อตัวลงมองตามมือของวิลเลียม
7.วิลเลียม-เบนจี้ ยูอย่าทำมันบาดเจ็บ(Hurt)นะ
เบนซ์-ฉันยังไม่ได้ทำอะไรมันเลย
8.วิลเลียม-อีกก้าวเดียว ยูจะฆ่ามันแล้วนะ แล้วถ้ามีคนตัวใหญ่มาเหยียบยู ยูจะทำยังไง
10. เบนซ์ครุ่นคิดว่าตอนที่เธออายุ 2 ขวบกว่าๆ เท่าวิลเลียม เธอจะทำอย่างไร... อาจจะบี้หรือเหยียบกองทัพมดนี้แบบติดรองเท้าไปแล้ว
11.วิลเลียม - แบบนี้ใช่มั้ยที่เราต้องยืนเข้าคิวต่อแถว
12. ชีวิตประจำวันในกรุงเทพมหานคร ......
ภาพ_Weerawut Muangtan
เรื่อง คนละภาษาเดียวกัน
ที่มา:เด็กไทยที่ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กในต่างประเทศ
1. เบนซ์พาวิลเลียมไปเล่นกับเพื่อนข้างบ้านที่สนามหญ้าหน้าบ้าน
2. เบนซ์ก็เดินไปคุยเล่นกับเด็กข้างบ้านที่นั่งอยู่ข้างๆ วิลเลียม
3.วิลเลียมกระตุกขากางเกงเบนซ์
4.วิลเลียม-ระวังเบนจี้
5.เบนซ์-ระวังอะไรจ๊ะ
วิลเลียม-ก็ระวังมดน้อยยังไงล่ะ
6. เบนซ์ย่อตัวลงมองตามมือของวิลเลียม
7.วิลเลียม-เบนจี้ ยูอย่าทำมันบาดเจ็บ(Hurt)นะ
เบนซ์-ฉันยังไม่ได้ทำอะไรมันเลย
8.วิลเลียม-อีกก้าวเดียว ยูจะฆ่ามันแล้วนะ แล้วถ้ามีคนตัวใหญ่มาเหยียบยู ยูจะทำยังไง
9.เบนซ์คิดในใจว่าวันนึงถ้าฉันมีลูกขอให้ลูกของฉันมีจิตเมตตาอย่างนี้บ้าง
11.วิลเลียม - แบบนี้ใช่มั้ยที่เราต้องยืนเข้าคิวต่อแถว
12. ชีวิตประจำวันในกรุงเทพมหานคร ......
10.02.2554
postcard of this month
ฉันเริ่มชอบส่งจดหมายก่อน, หลังจากที่ฉันได้พบกับโปสการ์ดแจกฟรีตามร้านอาหาร ร้านค้า ฉันก็เริ่มหลงรักและตามเก็บอย่างสม่ำเสมอ
ฉันเก็บโปสการ์ดใบโปรดเอาไว้กับตัว, โปสการ์ดเริ่มเยอะจนกล่องเก่าเก็บไม่พอ ฉันจึงเริ่มทยอยส่งออกไปให้คนอื่นๆ บ้าง
ฉันส่งโปสการ์ดให้เพื่อน พี่ น้อง, บางครั้งฉันก็ส่งให้ตัวเอง เวลาไปเที่ยวแต่ละครั้ง ฉันมักจะพกโปสการ์ดของตัวเองไปเสมอเสมอ
ฉันมีเพื่อนที่ส่งตัวหนังสือหากัน, หลายคนเจอหน้ากันเพียง 1-2 ครั้ง แต่ตัวหนังสือก็ช่วยทำให้เราสนิทกันมากขึ้น
ฉันเริ่มทำโปสการ์ดเองบ้าง, เริ่มจากอัดภาพถ่ายตัวเองส่งให้คนอื่น เคยมีคนชอบภาพที่ฉันถ่ายแล้วขอเอาไปเป็นของขวัญวันปีใหม่ด้วย
ฉันลองทำโปสการ์ดจากกระดาษ, ไปร้านเครื่องเขียนซื้อกระดาษขนาดเท่าการ์ด มาแปะนู่นนี่ ปั๊มตรายางที่ชอบลงไป ก็สนุกดีแฮะ
ฉันเขียนโปสการ์ดในวันธรรมดา, ฉันตั้งใจว่าเดือนนี้ แม้ไม่ได้ไปไหน ฉันก็จะเขียนโปสการ์ดไปหามวลมิตรที่อยู่ตามจังหวัดต่างๆ แผ่นนี้เป็นใบที่ 3 แล้ว
ฉันเขียนโปสการ์ดหาน้องฝึกงานที่เคยเจอกันไม่ถึงเดือน, เรายังติดต่อกันมาเรื่อยๆ นานๆ ก็มีไปษณีย์บัตรส่งหากันสักที
มีข้อความที่ฉันแอบไว้มาบอก
"มี ความสุขกับฝัน
มี ความสนุกกับชีวิต
มี ความฝันท่ามกลางความเป็นจริง
มี บางสิ่งที่ทำให้หัวใจอิ่มเอม
มี ความทุกข์เป็นบทเรียนเตือนใจ
มี หัวใจสีชมพูหุ้มเกราะ...ยากกระเทาะให้บินกร่อน เอย"
ฉันเก็บโปสการ์ดใบโปรดเอาไว้กับตัว, โปสการ์ดเริ่มเยอะจนกล่องเก่าเก็บไม่พอ ฉันจึงเริ่มทยอยส่งออกไปให้คนอื่นๆ บ้าง
ฉันส่งโปสการ์ดให้เพื่อน พี่ น้อง, บางครั้งฉันก็ส่งให้ตัวเอง เวลาไปเที่ยวแต่ละครั้ง ฉันมักจะพกโปสการ์ดของตัวเองไปเสมอเสมอ
ฉันมีเพื่อนที่ส่งตัวหนังสือหากัน, หลายคนเจอหน้ากันเพียง 1-2 ครั้ง แต่ตัวหนังสือก็ช่วยทำให้เราสนิทกันมากขึ้น
ฉันเริ่มทำโปสการ์ดเองบ้าง, เริ่มจากอัดภาพถ่ายตัวเองส่งให้คนอื่น เคยมีคนชอบภาพที่ฉันถ่ายแล้วขอเอาไปเป็นของขวัญวันปีใหม่ด้วย
ฉันลองทำโปสการ์ดจากกระดาษ, ไปร้านเครื่องเขียนซื้อกระดาษขนาดเท่าการ์ด มาแปะนู่นนี่ ปั๊มตรายางที่ชอบลงไป ก็สนุกดีแฮะ
ฉันเขียนโปสการ์ดในวันธรรมดา, ฉันตั้งใจว่าเดือนนี้ แม้ไม่ได้ไปไหน ฉันก็จะเขียนโปสการ์ดไปหามวลมิตรที่อยู่ตามจังหวัดต่างๆ แผ่นนี้เป็นใบที่ 3 แล้ว
ฉันเขียนโปสการ์ดหาน้องฝึกงานที่เคยเจอกันไม่ถึงเดือน, เรายังติดต่อกันมาเรื่อยๆ นานๆ ก็มีไปษณีย์บัตรส่งหากันสักที
มีข้อความที่ฉันแอบไว้มาบอก
"มี ความสุขกับฝัน
มี ความสนุกกับชีวิต
มี ความฝันท่ามกลางความเป็นจริง
มี บางสิ่งที่ทำให้หัวใจอิ่มเอม
มี ความทุกข์เป็นบทเรียนเตือนใจ
มี หัวใจสีชมพูหุ้มเกราะ...ยากกระเทาะให้บินกร่อน เอย"
9.27.2554
my mini Leica :)
my mini Lieca
นอกจากชื่นชอบการซื้อกล้องของเล่นแล้ว พวงกุญแจกล้องก็เป็นสิ่งที่มีพกไว้อยู่หลายอัน
ได้ไปเจอมินิ Lieca ที่ปาย แม่ฮ่องสอน ถูกใจตั้งแต่ชื่อยี่ห้อ วัสดุที่ทำ ก็เลยต้องรีบคว้ากลับมาติดกับกระเป๋าซะเลย แม้จะถ่ายไม่ได้จริงๆ แต่ก็เป็นพร็อพได้ดีทีเดียวล่ะ :)
have a snap day ^^ @ rod fai park BKK
6.17.2554
คนละภาษาเดียวกัน
เรื่อง_Manoo Satee
ภาพ_Weerawut Muangtan
เรื่อง คนละภาษาเดียวกัน
ที่มา:เด็กไทยที่ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กในต่างประเทศ
![]()
1.จูดี้-ทำไมยูไม่พูดให้มันเคลียร์ๆ ล่ะ พูดภาษาเดียวกันอ่ะ
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
ภาพ_Weerawut Muangtan
เรื่อง คนละภาษาเดียวกัน
ที่มา:เด็กไทยที่ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กในต่างประเทศ
2.แอน-แล้วยูพูดภาษาไทยได้มั้ยล่ะ
3.จูดี้ - TT
4.พ่อจูดี้เดินเข้ามา
5.พ่อจูดี้ - เราพูดกันคนละภาษา คนละวัฒนธรรม ยูก็ต้องปรับตัวเข้าหาเขาด้วย จะให้เขาปรับตัวฝ่ายเดียวไม่ได้นะ
6.จูดี้ออกไปเล่นกับเพื่อน
7.แอนกำลังพยายามเรียนรู้ศัพท์แสลงใหม่ๆ จากจูดี้และเพื่อน
8.end>>
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)